Coś.

Czasem moje damskie szowinistyczne przekonania podsuwają mi taką myśl: "faceci, zróbcie COŚ ze sobą aby średnią wieku dorównać kobietom". I, gdy tak myślę, przestają mnie interesować racjonalne wyjaśnienia, takie jak choćby to, że statystyki są mylne, że długość życia zależy od wielu czynników, że przy obecnym rozwoju medycyny wszyscy żyjemy mniej więcej tyle samo.

W kwestii życia i śmierci nie ma "mniej więcej". Albo jesteśmy z kimś, dla kogoś - albo nie.
Dlatego proszę Was, lepszych i gorszych, wszystkich braci, przyjaciół, mężów, kochanków, ojców, dziadków i pradziadków - pobądźcie z nami jeszcze trochę na tym świecie. Nie wiem czy warto być na nim dla nas, nie wiem czy po drugiej stronie nie byłoby Wam lepiej. Lecz mimo wszystko proszę.

Bo my tak cholernie za Wami tęsknimy.